MİNİK ADIMLAR...

Hafta içi her gün yaptığım 9.2 kph hızındaki 6 km rutinini 8.5 kph hızında 4.5 km'ye indirdim.

Dünkü Dünya Yoga Günü etkinliğinde konuşan yoga hocasını dinledim ve 'durarak' koştum.

Küçüklüğümden beri 3 şeyin eksikliğini hissetmişimdir:
1-bisiklet
2-holahop
3-ip atlamak

Bisikleti az buçuk sürmeyi ileriki yaşlarda öğrendim.
Hiçbir güç bana o daireyi çevirtemedi.

Ama şimdi 3 numarayı yapma konusunda kararlıyım.
Art arda 15 kez ip atlayabiliyorum artık. Daha da ilerleyecek inşallah.

Kas egzersizlerine devam ediyorum. Ne bileyim, kaslarımı kaybetmek beni çok korkutuyor.

Daha çok yağ ve karbonhidrat ağırlıklı olmak üzere günlük kalori miktarımı bayağı bir artırdım son zamanlarda. Özellikle yatmadan evvel çok yiyecek bir düzene soktum kendimi geçici olarak.

Sonuç:
Ayıptır söylemesi popo yaptım hani!
Ama kolların biraz daha yağlanmaya ihtiyacı olduğunu söylüyor benimkiler.

Anamlar 'Kızım yine göt göbek olmuşsun' diyene kadar bu yeme düzenine devam edeceğim vallaha. Çok zevkli!

Dün yine kendimi blog okurken buldum. Benimle benzer durumdan geçen bir kızın hikayesine rastladım. Anoreksiya geçmişinden sonra aynen ağır spor sebebiyle hipotalamik amenore hastalığından yakınıyor blogda.

Kızın dediği şey şu: 'Yeme düzeniniz normal olabilir. İyileştiğinizi düşünüyor olabilirsiniz. Ama çok kilo verdikten sonra n'aparsam yapayım alamıyorum' olayı tamamen yalandır. Kendinizi kandırmaktır. Eğer bir masaya oturduğunuzda verdiğiniz sipariş cheeseburger değilse siz aslında pseudo-recovery modundasınızdır. Genelde de anoreksiya hastalarının en uzun evresi budur.

Hayatımda cheeseburger'i 1 ya da 2 kez yemişimdir. Onu da ortama uyum sağlamak için. McDonalds'a Amerika'dayken bile gitmişliğim olmaz. Alkolüm yoktur. Tatlı krizim hiçbir zaman gelmez. Sadece arkadaş arkadaşa otururken bir sütlü tatlı söylerim.'

Dün gece o kızın blogunu okuduktan ve kendi durumumu düşündükten sonra: 'Ben hala pseudo-recovery modunda mıyım yoksa?' diye sorgulamaya başladım. Sonra da uyuyamadım, sinirden yataktan kalkıp sahur saatinde buzdolabındaki yemekleri indiregandiledim. Bu sefer de yemeklerin ağırlığı uykumu kaçırdı.

Evet demek ki buradan çıkaracağımız ders nediiir?

Bugün erken yatılacak!

Şaka bir yana, pseudo-recovery modundan çıkmam gerektiğini biliyorum. O yüzden kendime her gün meyve öğünlerimin yanında, bir de hafif sütlü tatlı öğünü hediyesi vermeye karar verdim.

Sporu daha ne kadar azaltabilirim bilmiyorum. Şu anki hedefim koşuyu azaltıp ip atlamacalara, yoga ve pilatese ağırlık vermek.

Bence şimdilik iyi gidiyorum!