'Kendi emeğiyle yapmışsa, sana bir şey ikram edenin ikramını ye!' cümlesi kendime verdiğim sözlerden biriydi bu kilo alma maratonu sürecinde...
Tahmin ettiğimden daha zormuş uymak vallaha bu kurala :S
Hele ki aşırı cömert bir ailenin öğle yemeğine gidip porsiyonlarca yemek üstüne dilim dilim pasta tatlı yedikten sonra bir de evde ana baba zoruyla yemek yemesi...
Ahh ah!
Kilo almaya çabalamak neden bir insanı mutsuz eder ki?
Tatlıları ilaç niyetine yemekten daha keyifli bir şey olabilir mi bu dünyada?
Neden kötü hissettiriyor?
...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder